Dudok Architectuur Centrum belicht: Experimentele woningbouw aan De Wandelmeent
Een van de meest bijzondere woningbouwprojecten uit de zogenaamde Post ’65 periode is de Wandelmeent; het eerste experimentele woningbouwcomplex waar de bewoners grotendeels zelf bepaalden hoe ze met elkaar en met gedeelde faciliteiten wilden wonen.
Eind jaren zestig, in een tijd van grote maatschappelijke veranderingen, kwam het idee van Centraal Wonen op. Gezamenlijk wonen, niet als commune, maar onder het motto: Samen doen wat samen kan, want dan geniet je er het meeste van. De woningen zijn ontworpen door architect Pieter Weeda (1941), werkzaam bij het architectenbureau van Leo de Jonge (1919-2009). Het project werd opgeleverd in 1977. De Wandelmeent telt vijftig woningen, verdeeld in clusters. De woningen varieren in grootte en zijn alle voorzien van een eigen keuken, badkamer, woonkamer en slaapkamer(s). Maar er zijn ook gezamenlijke faciliteiten zoals clusterkeukens, bergruimten en logeerplekken.
De architectuur van de woningen is typerend voor de bouwtijd. De woningen verspringen ten opzichte van elkaar in ligging en in hoogte, waardoor een gevarieerd straatbeeld ontstaat met gemeenschappelijke tussenruimtes. Ook is veel kleur gebruikt, mede om uitdrukking te geven aan het experimentele karakter van het project. Het feit dat de Wandelmeent nog steeds volgens het oorspronkelijke idee en ontwerp functioneert bewijst dat dit een zeer geslaagd experiment op woongebied is.
Bekijk hier de andere edities van Dudok Architectuur Centrum belicht
Artikel Hilversums Nieuws d.d. 8-8-2025
